Magny-Cours to niewielka wioska, położona 10 kilometrów na południowy zachód od miejscowości Nevers w centralnej Francji. W latach 60-tych ubiegłego stulecia burmistrz Magny-Cours, Jean Bernigaud, postanowił wybudować tor wyścigowy na znajdującej się niedaleko wioski farmie, na terenie której podczas I Wojny Światowej zorganizowany był szpital polowy. Na początku tor otrzymał nazwę tragicznie zmarłego podczas wyścigu na niemieckim torze AVUS francuskiego kierowcy, Jeana Behry. W pierwotnej konfiguracji tor ten miał zaledwie dwa kilometry długości, a do jego spopularyzowania przyczyniła się utworzona tutaj szkoła dla kierowców wyścigowych, nosząca nazwę Winfield. Założył ją sam Bernigaud w 1963 roku, z pomocą Jeana Lucasa i Gerarda Combaca, a przez jej progi w latach 70 i 80-tych przewinęło się wielu znanych francuskich kierowców, między innymi Patrick Depailler, Jean-Pierre Jarier i Jacques Laffite.
W związku z gwałtownym rozwojem sportów motorowych we Francji, pod koniec lat 60-tych Bernigaud zdecydował się na dobudowanie nowego toru, który mógł być używany oddzielnie, ale w połączeniu z pierwotnym torem tworzył obiekt o całkowitej długości 3.85 km. Inauguracja nowego toru odbyła się 1 maja 1971 roku. Bernigaud wkrótce zmarł, natomiast tor został przekazany w ręce lokalnego klubu motoryzacyjnego, ASA Nivernais. Wdowa po Bernigaudzie, Jacqeline, miała jednak nadal sporo do powiedzenia w kwestiach administracyjnych. W ramach stworzenia środowiska motoryzacyjnego w tym regionie, wokół toru zostały wybudowane fabryki. Powstały wówczas dwie najbardziej znane w kompleksie Magny-Cours firmy: Automobiles Martini (późniejszy zespół Formuły 1) i ORECA.
Pod koniec lat 70-tych na torze Magny-Cours odbyła się pierwsza międzynarodowa impreza, a był nią wyścig zaliczany do Europejskich Mistrzostw w Formule 3. Po rozwiązaniu tej serii w 1984 roku tor popadł jednak w ruinę i stan ten utrzymał się do 1988 roku, kiedy to kontrolę nad torem przejęły władze regionu Nievre. Rada Generalna Nievre zapoczątkowała wielki projekt, mający na celu przekształcenie Magny-Cours w strefę industrialną o nazwie Technopole. Projekt zyskał szybko poparcie ówczesnego prezydenta Francji, Francoisa Mitterranda, a także ministra finansów, Pierra Beregovoya, będącego jednocześnie burmistrzem Nevers.
Tor został gruntownie zmodernizowany, łącznie ze zmianą układu zakrętów. W przeprojektowanie toru zaangażowani byli Jacques Laffite i Rene Arnoux. Na życzenie tychże kierowców kilka zakrętów "zapożyczono" z innych znanych torów. I tak w nowym układzie Magny-Cours znalazł się ostry nawrót z ulicznego toru w Adelajdzie (Australia), dwie szybkie szykany z torów Imola i Nurburgring, a także dwa następujące po sobie szybkie zakręty z portugalskiego toru Estoril. Plan modernizacji zakładał również wybudowanie obok toru muzeum sportów motorowych i pola golfowego, a także dobudowanie nowego odcinka autostrady i powiększenie znajdującego się w pobliżu niewielkiego lotniska Nevers-Fourchambault. W strefie Technopole wprowadzono ulgi podatkowe, co miało zachęcić czołowe francuskie stajnie do osiedlenia się w tym regionie. Jako pierwszy przeprowadził się tu zespół Ligier (od 1997 roku Prost), a w późniejszym okresie tor Magny-Cours stał się również domem dla zespołów SNBE Snobeck i Apomatox.
Wkrótce po modernizacji sprawujące kontrolę nad torem władze regionu Nievre postarały się o przeniesienie tutaj Grand Prix Francji, która nieprzerwanie od 1985 roku odbywała się na używanym obecnie do testów torze Paul Ricard. Inauguracyjny wyścig Formuły 1 na torze Magny-Cours odbył się w 1991 roku, a wygrał go Nigel Mansell, powtarzając to osiągnięcie również w kolejnym roku. Trzecie zwycięstwo dla zespołu Williams zapewnił Alain Prost, po czym w latach 1994-95 nastąpiła dominacja zespołu Benetton i Michaela Schumachera. Po przejściu Niemca do stajni Ferrari, Damon Hill wywalczył czwarte zwycięstwo dla Williamsa, ale kolejne dwa lata znów należały do Schumachera. W 1999 roku sensacyjne zwycięstwo w strugach deszczu odniósł inny niemiecki kierowca, Heinz-Harald Frentzen (Jordan), zawdzięczając to trafnie dobranej do panujących warunków strategii. W następnym roku przyszła kolej na pierwsze zwycięstwo dla zespołu McLaren, wywalczone przez Davida Coultharda. Lata 2001-02 to kolejne dwa zwycięstwa dla Schumachera, który łącznie na tym torze triumfował aż sześć razy.
Przed wyścigiem w 2003 roku znaczącym modyfikacjom uległ ostatni fragment toru. Zmiany miały na celu stworzenie dogodnego miejsca do wyprzedzania, co osiągnięto poprzez wydłużenie ostatniej prostej i zakończenie jej ostrym wirażem w prawo. Ponadto wyprostowany został wjazd do boksów, a na prostą startową prowadziła zupełnie nowa szykana. Na takiej wersji toru triumfował Ralf Schumacher, zapewniając tym samym zespołowi Williams piąte zwycięstwo w Magny-Cours. W listopadzie tego roku władze regionu Nievre niespodziewanie zapowiedziały odwołanie kolejnego wyścigu na tym obiekcie, gdyż nie były w stanie go sfinansować. Do akcji wkroczył wówczas francuski minister sportu, Jean-Francois Lamour, który wraz z nowym organizatorem (Francuska Federacja Sportów Samochodowych) doprowadził do ponownego umieszczenia tej imprezy w kalendarzu wyścigów Formuły 1 na rok 2004.
• Redakcja serwisu Wyprzedź Mnie! • Informacja o prawie autorskim i polityka prywatności • Wymiana bannerów • Statystyki odwiedzin